KATINKA WAELBERS

Love, laugh & learn

Blog

Vrij letterlijk

Posted on October 2, 2013 at 2:15 PM

De meest gestelde vraag op ons jubileum was “Waar haal je je ideeën vandaan”? Zoals eerder hier gezegd is het een zeer lastige vraag: ideeën komen op zoals de zon. Of je nu al klaar bent voor een nieuw begin, of dat je liever nog even blijft soezen, er gaat een lichtje branden en dan moet je aan de slag. Maar voor degene die toch iets meer antwoord willen op die vraag: sinds niet al te lange tijd heb ik een nieuwe inspiratiebron bij. Humor is daar vaak één van.

 

Wat ik erg leuk vind zijn taalgrapjes waarin iets veel te letterlijk wordt genomen. Herman Finkers blonk daarin uit, en ik ben dan ook groot fan van zijn uitspraken zoals “Heb je een slaapzak? Ja, ik heb iets te lang met mijn benen over elkaar gezeten”, “Bijna alle dieren hebben een maandelijkse cyclus, behalve natuurlijk de weekdieren”, en”Wilt u bij het nuttigen van de Reebout, het moertje er even afdraaien?

 

De laatste tijd heb ik een aantal werken gemaakt waarin ik letterlijkheid beeldend uitprobeer. Het eerste werk dat bijvoorbeeld op die manier ontstaan is, is “Loopneus”, een neus met heel veel voetjes (die weer geïnspireerd zijn op de pseudopodia van een fossiel). Dat polymeer beeldje is gemaakt toen door een heftige griep onze wandelweek in Duitsland een televisieweek werd.


 

Een tweede voorbeeld is “mijn oogappeltje”. Een zeer sympathieke klant had het steeds heel ouderwets over zijn “oogappeltje”. Nu had ik dat woord natuurlijk wel eerder gehoord, maar uit zijn niet-gepensioneerde mond klonk het zo vreemd. Toen mijn man thuis kwam, riep ik voor de gein “hé, mijn lieve oogappeltje”! Een vrij letterlijk plaatje van een oogappel sprong opeens voor mijn geestesoog. Het wordt een miniatuurschilderij en is nu in de maak.

 

Het derde project dat uit pure letterlijkheid is ontstaan, bestaat uit de Eierschalen. Op zondagochtend willen we nog wel eens uitgebreid ontbijten en een geklutst eitje hoort daar vaak bij. “Wat doe ik met de eierschalen? In de prullenbak of op de composthoop” vroeg “mijn oogappeltje”, ditmaal zonder loopneus. Het beeld van de inhoud van het ei dat net in de pan gleed stond nog op mijn netvlies, en was er weer een idee geboren.


 

Ik hoop jullie in de komende tijd meer van dit soort werk te kunnen laten zien. Ik heb me dan ook voorgenomen om “Finkers op een hoop” weer eens te gaan lezen. Wellicht kan ik wel wat met zijn beschrijving van het sportieve type met een voelbalknie, een tennisarm, een wandelnier, en zwemmerseczeem …

 

Categories: None