KATINKA WAELBERS

Love, laugh & learn

Blog

Werken in opdracht

Posted on December 5, 2013 at 10:40 AM

Een van de vele nieuwe dingen die ik moest leren bij het overstappen van wetenschap naar kunst was het beeldend werken in opdracht. Ondanks de doopvont, de vele geschenken en de opdrachten die ik voor enkele bedrijven heb mogen uitvoeren, vind ik dat nog steeds het meest zenuwslopende, maar ook het meest interessante en eervolle deel van het werk: mensen geven hun vertrouwen dat je iets gaat maken voor hen dat uniek, mooi en waardevol is. Dat vertrouwen wil je natuurlijk niet beschamen, dus haal je keer op keer het onderste uit de kan.

De meest bijzondere opdracht van 2013 kwam van een familielid die een aantal nogal kritische medische problemen overleefd had en dat wilde vieren met een kunstwerk. “Maak maar wat jij mooi vindt, maar…” Er toen kwam een hele boeiende “maar”, waarvan ik toch wel wat nachtjes heb wakker gelegen. Het verzoek was om alle glas- en emailletechnieken die ik in huis heb erin te verwerken. Echt alle technieken is natuurlijk onmogelijk: dat zijn er veel te veel en zou tot een rommelig geheel leiden. Maar er moest iets in zitten van casting van glas en glasfusing, glasblazen, emailleren van koper en het lamineren van glas. Qua inhoud maakte het niet veel uit, maar na wat praten bleek dat er een voorkeur was voor iets kleurrijks met bloemen of vissen. Na een paar weken nadenken, heb ik toen een tekening gepresenteerd (foto) waarin zowel vissen als bloemen zaten, en waarin waarneming symbolisch centraal stond. Dit in verband met de medische achtergrond.


De tekening werd onmiddellijk goedgekeurd: ze vonden hem geweldig. Maar na een paar minuten praten bleek dat ik toch iets niet helemaal goed begrepen had. Mijn tekening was bedoeld voor een tweedimensionaal werk voor het raam, of voor buiten, maar de familie wilden een groot beeld voor op een brede vensterbank. Ik had dus een goedgekeurd ontwerp voor iets plats, waarvan ik echt geen flauw benul had hoe ik dat ooit driedimensionaal zou moeten krijgen. Zeker niet omdat al die technieken erin moesten.

Na enkele dagen twijfelen, heb ik toen maar besloten van onder naar boven te gaan werken. Ik had een helder idee van hoe ik wilde dat de vissenkop eruit zou zien, en omdat het casten van glas veel tijd kost (het gips moet lange tijd drogen, en het smelten en annealen van het glas duurt een volle week) was dit technisch gezien ook een verstandig besluit.


Vol trots liet ik de vis in was zien, maar die werd bekeken met nogal wat argwaan (foto). Ook op facebook was het enthousiasme niet groot: mensen vonden het moeilijk om de modder-bruine, lomp ogende vis in hun hoofd te vertalen naar een semitransparante, blauw-paarse, luchtige glazen vaas. Achteraf gezien logisch natuurlijk, maar in mijn hoofd was het zo duidelijk dat ik me dat even niet gerealiseerd had. Toen de vissenkop uit het gips was gehakt (foto), en gepolijst (foto) was het vertrouwen gelukkig snel weer terug.




Ik ben toen verder gegaan met de vulling van de vis en de stelen. De vulling bestaat uit gefusede glazen bolletjes, de stelen zijn gemaakt van koperen buizen met industrie-emaille. Daarna was het tijd voor de bloemen: dagen ben ik bezig geweest met het maken van die veelkleurige bladeren: 60 stuks in totaal. De bloemen bestaan uit 11 tot 15 kleuren. Dat multi-gekleurde glas heb ik eerst gemengd om zo een geheel te krijgen dat qua kleur mooi bij elkaar past. Ik stootte mij daarbij voor de tweede keer aan dezelfde steen: ik liet 2 losse blaadjes zien voor de kleuren en de te verwachten reactie was: “die zijn klein: het zou toch een groot beeld worden?” Die twijfel was gelukkig snel weggenomen toen ik ze achter de deur een enorme berg van 60 glazen bladeren kon laten zien. “Ja, dat lijken me er wel genoeg …” werd er lachend gezegd.


Op ijzeren staven met dezelfde diameter als de geëmailleerde koperen buizen zijn toen de bloemen in elkaar gezet (fotos), en alle losse onderdelen heb ik eerst laten goedkeuren: eenmaal verlijmd is het veel moeilijker om nog iets aan te passen. Het werd gelukkig met veel enthousiasme bekeken: vooral de bloem met de tong vonden ze geweldig!

De gefusede glasbellen zijn met glas-lamineer-epoxy in de mond van de vis gemonteerd, en met een uitgebreide constructie, waarin alle wasknijpers uit huis gebruikt werden, zijn de stelen van de bloemen vastgezet (foto). Het eindresultaat was gelukkig naar tevredenheid van de opdrachtgevers…(foto) ...Meer voorbeelden van opdrachten? Zie http://www.glass-and-art.nl/c-1629216/opdrachten-commissions


 


 

Categories: None